30 Day Song Challenge - Dag 1

Gegroet.

Mijn excuses dat het verschijnen van deze blog een week vertraging heeft opgelopen. Enkele personele probleempjes en volgeplande dagen in combinatie met mijn warhoofd van de afgelopen tijd zijn hier schuldig aan. Zowel mijn hoofd als mijn agenda is voor het grootste deel weer leeg. Dan is nu dus echt het moment aangebroken dat ik ga proberen om 30 verhalen te schrijven. Waarschuwing: het woord zelfdiscipline is mij totaal vreemd. Zo vertel ik mezelf al een jaar of 4 dat ik aan mijn conditie ga werken. Al wil ik het daar niet al te veel mee vergelijken. Hardlopen dan wel fietsen vergt lichamelijke inspanning, een blog schrijven zie ik niet in diezelfde categorie. Bovendien mag ik hier over muziek schrijven, en laat dat nou net zo ongeveer het belangrijkste in mijn dagelijks leven zijn. Welnu, laat ik maar eens écht beginnen. Dag één van de 30 Day Song Challenge: 'Your favorite song'. Help.

Mijn favoriete liedje. Het is goed mogelijk dat dit meteen het moeilijkste onderwerp is. Hoe moet ik in vredesnaam kiezen uit al die meesterwerken die er door de jaren heen zijn gemaakt? Ik denk dan ook niet dat er hier een specifiek nummer uit gaat komen. Ik ga dat schip gewoon laten stranden, en dan zien we wel waar. Het punt dat voor deze opdracht nogal van belang is, is wat de criteria zijn om een lied 'je favoriet' te noemen. Is het het lied waar je het meest naar luistert? Of waar je het beste gevoel bij krijgt? Het nummer waar je jezelf het meest in herkent? Ik weet het niet. Volgens de site Last.fm (waar alle muziek die ik via mijn pc luister nauwkeurig wordt bijgehouden), staan er op het moment van schrijven twee nummers met exact hetzelfde aantal plays bovenaan de lijst 'meest geluisterd'. 'Insomnia' van Pete Philly & Perquisite en 'The Fantastic Journey Of The Underground Man' van Nimweegs trots De Staat. Beide geweldige nummers, zeker voor Nederlandse maatstaven, maar toch niet titels die meteen in me opkomen als ik mijn favoriet moet noemen. Daarbij moet echter gezegd worden dat als er wel meteen een titel bij mij zou zijn opgekomen, ik deze blog niet op deze manier was begonnen. Nee, ik zeg het gewoon duidelijk: ik heb geen favoriet liedje.

There, I've said it. Deal with it. Sowieso was ik niet van plan om mijn luistergeschiedenis op mijn computer mijn favoriet te laten bepalen. Ik heb namelijk ook nog cd's die regelmatig gedraaid worden en een mp3-speler die mij zo nu en dan onderweg naar hier en daar laat genieten van wat muziekjes. Dat is dus onvolledige informatie. Maar al was die informatie compleet, ben ik er niet van overtuigd dat het nummer waar je het meest naar luistert, je favoriet is. Goede muziek is niet alleen van vroeger, de muziek die tegenwoordig wordt gemaakt kent nog steeds genoeg kandidaten om iemands favoriet te zijn/worden. Bovendien, mensen veranderen. Naarmate je ouder wordt, krijg je andere interesses en ontwikkel je een andere smaak. Je 'favoriete nummer' zal dus regelmatig worden vervangen. Dat merk ik bij mezelf ook heel erg. Tussen de nummers die ik vroeger ooit geweldig heb gevonden, zitten er genoeg waarvan ik me nu afvraag waarom. Ik dwaal een beetje af. Het gaat niet om de nummers die ik vroeger tof vond. Ik ben op zoek naar mijn favoriete nummer. Daar plakken we dus gewoon achter: 'van dit moment'.

Kandidaten genoeg. Iedereen die met mij wel eens een wat langer gesprek over muziek heeft gehad, weet dat ik over de 'gemiddelde' hedendaagse artiest weinig positiefs te melden heb. Dan heb ik het dus over de Justin Biebers, Lady Gaga's en Miley Cyrussen van deze wereld. Dat beschouw ik niet eens als muziek, dat is pure commercie. Gelukkig bestaat er ook nog echt muzikaal talent. Sinds een jaar of twee heb ik me echt in de muziekwereld gestort, en tot mijn grote verblijding verschijnt er nog regelmatig een leuk bandje of toffe artiest. En dan zijn er ook nog de oude rotten in het vak die met een nieuw album komen, iets wat ook voor nieuw muzikaal plezier kan zorgen. Meer dan eens ben ik ook een laatkomer geweest op het feestje rond een al langer bestaande band. Naast de a-muzikale bagger die er tegenwoordig uitgebracht wordt, is er voor een pure muziekliefhebber als ikzelf dus nog voldoende te genieten. Terug naar mijn favorieten.

Even terug naar Last.fm. Daar kan ik ook mijn meest beluisterde tracks van een bepaalde periode bekijken. Laten we de afgelopen 12 maanden nemen. Dan staat bovenaan Tired Pony met 'Dead American Writers'. Een kort nummer, met een simpele structuur, maar het heeft wel iets. Daaronder het Belgische Balthazar met 'Fifteen Floors'. Van de nu vier genoemde nummers is dit toch wel mijn eerste keus. Heerlijk. Toch wil ik ze alle vier niet als favoriet beschouwen, niet op dit moment. Bij de drie overgebleven periodes op Last.fm staat telkens dezelfde artiest bovenaan: Dazzled Kid. Het soloproject van Tjeerd Bomhof, zanger van Voicst. Zijn Fire Needs Air is momenteel zeker een van mijn favoriete albums, maar ik heb niet het gevoel dat tussen die 13 tracks mijn keuze zit. Andere albums waar ik op dit moment erg van kan genieten zijn Machinery van De Staat, 21 van Adele, het titelloze langverwachte album van Selah Sue en de nieuwe Elbow, Build A Rocket Boys! Op zoek naar een favoriet nummer stuurt mijn gevoel me als eerste weg van Machinery. Nog drie albums over. Ik denk wel dat mijn keuze op een van deze albums moet staan. Ik ga het even per album bekijken. Te beginnen met Adele. 21 is een fantastisch album. Met elke luisterbeurt lijkt het weer beter te worden en sommige nummers geven me keer op keer weer kippenvel. Het punt is alleen dat er niet echt één nummer bovenuit springt. Het album als geheel is gewoon geweldig. Hier ga ik mijn favoriet dus niet vinden. Selah Sue dan. Het heeft lang geduurd voor het album dan eindelijk kwam, dus de verwachtingen waren hoog. Die werden echter moeiteloos ingelost. Ook hier weer genoeg geweldige nummers (en een enkel minder gelukt exemplaar in mijn ogen, en laat dat nu net het enige duet op het album zijn), maar geen respons van mijn gevoel op mijn zoektocht. Evenals de twee eerdergenoemde albums is Build A Rocket Boys! van Elbow een verzameling meesterwerkjes. Het verschil is dat ik hier bij enkele tracks wel een ander gevoel krijg. Bij 'Dear Friends' bijvoorbeeld. Ik kan het niet uitleggen. Toen ik mijn zoekgebied beperkte tot deze drie albums, wist ik eigenlijk al waar ik op uit ging komen. 'Lippy Kids'. Vanaf de eerste keer dat ik het op de radio voorbij hoorde komen, was ik verkocht. We hebben dus een winnaar.

Tijdens het schrijven van deze blog is het dan toch gelukt, denk ik. Mijn favoriete liedje gevonden, van dit moment althans. Nee, ik denk niet dat er een definitie achter een 'favoriet nummer' zit. Het is een gevoel. Niet uit te leggen. Mij lukt het niet in ieder geval. Ik ben er ook nooit echt mee bezig. Ik werk niet met favorieten. Ja, behalve nu dan, wijsneus. Dat beperkt je visie in mijn ogen. Tenzij je echt maar van één genre houdt, dat is een ander verhaal. Maar voor mensen zoals ik, met een erg brede smaak en dus ook liefhebbers van meerdere genres, is het volgens mij onmogelijk om één liedje te kiezen. Een favoriet per genre dan? Zou kunnen, maar hoe doen we dat met genre-overschrijdende artiesten? Dan moeten we eerst alle artiesten gaan opdelen en in hokjes stoppen. Nee, doe maar niet. Laten we gewoon genieten. Muziek is geen wedstrijd.